صفحه اصلی » عکس های عاشقانه

عشق یعنی انتظار و انتظار
عشق یعنی هر چه بینی عکس یار
عشق یعنی شب نخفتن تا سحر
عشق یعنی سجده ها با چشم تر
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی از فراقش سوختن
عشق یعنی سر به در آویختن
عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی لحظه های ناب ناب
عشق یعنی لحظه های التهاب
عشق یعنی بنده فرمان شدن
عشق یعنی تا ابد رسوا شدن
عشق یعنی گم شدن در کوی دوست
عشق یعنی هر چه در دل آرزوست
عشق یعنی یک تیمم یک نماز
عشق یعنی عالمی راز و نیاز
عشق یعنی یک تبسم یک نگاه
عشق یعنی تکیه گاه و جان پناه                 
عشق یعنی سوختن یا ساختن
عشق یعنی زندگی را باختن                       
عشق یعنی همچو من شیدا شدن
عشق یعنی قطره و در یا شدن                    
عشق یعنی پیش محبوبت بمیر
عشق یعنی از رضایش عمر گیر
عشق یعنی زندگی را بندگی
عشق یعنی بندگی آزادگی

صفحه اصلی » شعرهای سهراب سپهری

                    

شعر زیر یکی از زیباترین و بامفهوم ترین شعرهای سهراب است

امیدوارم که لذت ببرید

 

در باغی رها شده بودم
نوری بیرنگ و سبک بر من می وزید
ایا من خود بدین باغ آمده بودم
و یا باغ اطراف مرا پر کرده بود ؟
 هوای باغ از من می گذشت
اخ و برگش در وجودم م یلغزید
 ایا این باغ
سایه روحی نبود
که لحظه ای بر مرداب زندگی خم شده بود ؟
ناگهان صدایی باغ را در خود جا داد
صدایی که به هیچ شباهت داشت
 گویی عطری خودش را در ایینه تماشا می کرد
 همیشه از روزنه ای نا پیدا
این صدا در تاریکی زندگی ام رها شده بود
سر چشمه صدا گم بود
من ناگاه آمده بودم
خستگی در من نبود
 راهی پیموده نشد
ایا پیش از این زندگی ام فضایی دیگر داشت ؟
ناگهان رنگی دمید
پیکری روی علفها افتاده بود
 انشانی که شباهت دوری با خود داشت
باغ درته چشمانش بود
 و جا پای صدا همراه تپشهایش
زندگی اش آهسته بود
وجودش بی خبری شفافم را آشفته بود
وزشی برخاست
دریچه ای بر خیرگی ام گشود
روشنی تندی به باغ آمد
باغ می پژمرد
و من به درون دریچه رها می شدم

صفحه اصلی » شعرایه خودم

از همان روزی که دیدم آن رخت را

 

در آن تاریکیه  تاریکه تاریک

 

تو خورشید بودی ومن

 

ز نورانیت تو اینچنین روشن نمودم

 

تو را با یک نگاه سرد وخاموش

 

خوب دیدم!

 

تو را با یک «نه» ساده

 

در تردید دیدم

 

برای خویش چیدم

 

چیدم!

 

همان روزی که تو بر من ندادی

 

آنچه را باید ز تو یاد گیرم

 

دیگر گرفتم

 

وآنچه را باید بفهمم

 

دگر فهمیدم

 

هر آن روزت را چو خاتم شد

 

تو را من تعقیب نگاهت می کنم

 

همان موقع که داری می روی

 

تمام سرّوپایت را تماشا میکنم

 

تو از مردا نگی

 

مردانه ی مردانه ای

 

ولی من،

 

از تو خواهش های من

در همین هم

 

کاهل نادان ناتوانم

 

شب وروزم به یاد تو تمام است

 

نه شب ذهنم تو را گم میکند

 

نه روزم لحظه ای از یاد تو کم

 

گذرگاهی که وا کردی که آیم

 

تمام آن حسودان کهنه کردند

 

خراب مست چشمانت

 

چگونه خودش را به تو رساند

 

تو راهی گوی ومن

 

با سر وپا وهمه

 

کنم بازش که آیم

 

ولی دانم که سخت است

 

ولی این را هم بدانم

 

که هر راهی چراغی دارد

 

هر چراغی کورسویی

 

پس آیم

 

با تمام  عشق بر تو

 

چرا؟

 

چون بازنده هیچگاه در این میکده نیست

 

در این بازار شوم عشق فروشی

 

تو عشق مرا ارزان فروختی

 

ولی باید بدانی که

 

ریسمان عشق محکم تر ز بیع است